บันทึกของคนเดินช้า...โลกสวยงามขึ้น เมื่อเดินช้าลง
ไปหลวงพระบางกันเหอะ นะๆ
สวัสดีเช้าวันพฤหัสคับ
วันนี้ลิงกังตื่นก่อนเวลา 15 นาที
ไม่ซิ...จริงๆ ต้องบอกว่าตื่นเป็นระยะๆ
เพราะปวดหลัง ปวดตุ๊บๆ เลยนะคับนั่น
แฮ่
แต่ไม่เป็นไร...เดี๋ยวก็ได้พักแร๊ะ
(ไม่รู้เมื่อไหร่หง่ะ หลายเดี๋ยวเกิ๊นนนน)
2 วันที่ผ่านมานี่ ไอ้ลิงจิตตก
อาการเหมือนคนอกหัก รักคุดไงงั้น
มันหลายเรื่องเน๊อะคับ อย่างที่รู้ๆ กัน
แล้วงานไอ้ลิงก็ยุ่งเยอะแยะเหลือบรรยาย
เมื่อวานนี้ก็ปั่นงานจนเสร็จออกไปได้อีก 1
ตอนเย็นเลิกงานออกมาแวะซื้อของ
ที่เซ็นเตอร์วัน ได้สาย USB ให้พี่สาวนอกคอก
ระหว่างกำลังเดินกลับ ลูกค้าโทรเข้ามา
ลิงกังเผลอกดรับ...คือลืมว่าคนนี้เป็นลูกค้า
แล้วเป็นลูกค้าที่ขี้อ้อนมากคับพี่น้องคับ
น้องจะอ้อนจนลิงกังใจอ่อนอยู่เนืองๆ
เมื่อวานน้องโทรมาคุยด้วยเล่นๆ
ครือ..... กุอยากจะบอกเหลือเกินว่ากุเหนื่อย
ที่ต้องคุยกับคนอื่นหง่ะ เบื่อด้วยคับ
ไม่ได้คุยเรื่องงานอย่างเดียวนิคับ
น้องชอบชวนคุยเรื่องโน้นเรื่องนี้ต่อไปอีก
ไอ้ลิงแทรกการสนทนาไม่ได้...เห็นว่า
ถ้าปล่อยอย่างนี้ต่อไปน้องคงคุยต่อไม่หยุด
ไม่ได้การแร๊ะ...พอมีช่วงที่น้องหยุดหายใจปุ๊บ
ไอ้ลิงก็รีบบอกเลยคับ
"น้องอ้อคับ...คือพี่ต่ายติดสายแม่อยู่หง่ะ แค่นี้ก่อนนะคับ"
คือกุต้องเอาแม่มาอ้างไง...น้องอ้อรีบวางสาย
แบบสำนึกผิดไงไม่รู้...เง้อ
แล้วไอ้ลิงกังก็หันมาดูโทรศัพท์
ที่กะลังคุยอยู่กับพี่สาวนอกคอกก่อนหน้านี้
วางไปแร๊ะ - -"
โทรกลับ...ท่านบอกว่าอยู่ร้านสระผม
กะลังสระผมอยู่...ไอ้ลิงสู้อุตส่าห์บอกว่า
บอกกับลูกค้าไปว่าติดสายแม่อยู่ 5555
แม่ต๋า แม่ต๋า...แม่ออฟต๋า
เช้านี้ไอ้ลิงได้กินอาหารแร๊ะคับพี่น้องคับ
2 วันที่ผ่านมาได้กินอาหารไปจิ๊ดเดียว
ตอนเช้าไม่ได้กินไรนอกจากนม กับโอวัลติน
แล้วก็ยกมาเที่ยงกินไม่หมดสักกะวันเดียว
ไอ่รุทบ่นว่า...ผิดวัสัยของต่ายมากๆ
เพราะกินไปได้ไม่กี่คำก็รวบช้อนแล้วนั่งนิ่ง
ตอนเย็นก็เล็มๆ กล้วยน้ำว้าไปครึ่งลูก เจร๊ยยยย
ไม่ใช่แร๊ะ... ก็กินไปนิดๆ หน่อยๆ พอเป็นพิธี
ไม่ให้ไอ้น้องดวงบ่นเอาได้ ว่าซื้อมาเสียของ
จริงๆ ไอ้ลิงไม่กินข้าวก็ไม่ใช่อะไรหรอกคับ
คือตอนนี้ลิงกังจ๊น จน ไม่มีจะกินแร๊ะคับ
ช่วงนี้เลยต้องงดอาหาร งดน้ำ เพราะบ่อจี๊
แห่ะๆๆ
(ได้ข่าวว่าอาทิตย์ที่ผ่านมา ลิงกังใช้เงินเก่งมั่ก)
วานซืนเลิกงานก็หอบสังขารไปหาจิ๊บ
ที่คอนโด...ไปนวดสปามาทั้งตัว
เหมือนจะสบายเลย...แต่ก็ดี ก็รู้สึกโล่งๆ
ได้คุยกับจิ๊บ ... จิ๊บสั่งโกโก้เย็นมาให้กิน
เห็นลิงกังนั่งคุยโทรศัพท์หน้าตายับย่น
เหอๆๆ จิ๊บก็บ่นว่าคุยแต่โทรศัพท์
แต่เล่าให้ฟังแล้วจิ๊บคงเข้าใจ
เมื่อวานจิ๊บต้องมาพบหมอที่จุฬา
มาตรวจเลือด ตรวจโรคที่จิ๊บเป็น
ลิงกังอยากให้จิ๊บหายเร็วๆ
เป็นห่วง...ไม่อยากเห็นจิ๊บเจ็บปวดเรื่อยๆ
รู้ว่ามันทรมาน ....
ไปแร๊ะ...วันนี้งานลิงกังจ่อตูดตลอด
ไม่ได้ไปไหน...
อยากไปเที่ยวหลวงพระบาง
มีใครอยากไปกับลิงกังไหมคับ
ชวนจริงๆ นะนี่ ไม่ได้พูดเล่นๆ
อยากไปมั่กมาก
"ลิงกังอยากไปหลวงพระบางคร้าบ"
นี่เป็นอาหารเช้า
ของรอบหลายวันที่ไอ้ลิงไม่ได้กิน
แต่วันนี้ได้กินแร๊ะ...กินซะครบ
งื๊อออออ
LingKang
21 ส.ค. 2551 เวลา 08:03 น.
ระยะห่างของคนสองคน...ไม่ได้กำหนดด้วยระยะทาง...หากแต่ถูกกำหนดด้วยความใส่ใจ