บันทึกของคนเดินช้า...โลกสวยงามขึ้น เมื่อเดินช้าลง

ฉันเกลียดเธอ ฉันรักเธอ...ชีวิต

 

 

 

 

 

สวัสดีเช้าวันเสาร์คับ

วันนี้ตื่นมาพร้อมอาการปวดหัวชิบหาย

เดินลงไปเตรียมอาหารเอาไว้ให้ไอ้ลูกชาย

คุณนายแต๋วทักหัวกะบาลพลางขำใหญ่

"ลูก...ทำไมหัวยุ่งยิ่งกระเซิงอย่างนั้นหน่ะ"

"เอิ่ม...เพิ่งตื่นหง่ะแม่เดี๋ยวก็ไปอาบน้ำสระผมแร๊ะ"

 

 

 

 

เมื่อคืนยอมแพ้น้ำที่เย็นเฉียบจับใจเลยคับ

ปกติต้องอาบน้ำสระผมด้วยทุกครั้ง

เมื่อคืนถอดใจอาบน้ำอย่างเดียวก็เกือบไม่รอดล๊ะ

ทำอะไรของลูกจนเสร็จ

ก็เดินตัวลอยๆ เนือยๆ ขึ้นมาอาบน้ำแต่งตัว

ระหว่างอาบน้ำก็คิดไปเรื่อยนะคับช่วงนี้

ทำอะไรก็คอยจะคิดหาคำตอบเสมอ

ตัวเองเป็นอะไรนี่ก็เป็นคำถามที่ผุดขึ้นมาทุกครั้งที่ลืมตา

 

 

 

 

อัพไดสักหน่อย...เพราะรู้ว่าอย่างน้อยก็ได้ระบาย

และอย่างน้อยวันนี้อาจเอาแรงมาอัพไม่ไหว

วันนี้เลิกงานก็มีประชุมโครงการที่บ้าน สส. แทนคุณ

คงใช้พลังในตัวให้หมดได้ภายในวันนี้หล่ะคับ

 

 

 

 

ช่วงนี้มีเรื่องมากมายของแต่ละคน

หมุนเวียนสลับกันคนโน้นเป็นอันนี้ คนนี้เจอเรื่องนั้น

และฉันก็เจอเรื่องนั้นอีก...เฮ่ออออ

ประโยคชื่อหนังสือของพี่ปราย พันแสง จึงผุดขึ้นมาทันใด

"ฉันเกลียดเธอ ฉันรักเธอ...ชีวิต"

นี่กระมังที่เรียกว่าชีวิตจริงๆ หน่ะคับ

 

 

 

 

เป็นห่วงที่สุดเท่าๆ กันกับทุกคนที่เจอเรื่องร้ายๆ

หมาดๆ นี่ก็เป็นห่วงน้องมัดหมี่มากๆ

แต่ตอนนี้อาการดีขึ้นเป็นลำดับ

หลังจากที่ทำให้ลูกพี่ รวมถึงพี่ลิงร้องไห้กันไป

แต่คงไม่เท่ามาเฟียของเรา ที่ตาบวมตุยคล้ายโดนมดต่อยมา

๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕

 

 

 

 

 

 

เมื่อวานทราบข่าวดีเป็นที่สุด

จนลืมหงอยไปได้พักใหญ่

ลูกสาวผู้พันกินกล้วย กินข้าวเองแล้ว

เห็นคลิปเมื่อคืนก็ให้นอนขำอยู่ตั้งนาน

ภาพซอยเท้าตั้งหลักอยู่เป็นนาน

กว่าจะกระโดดขึ้นเตียงได้ ๕๕๕๕๕๕

เสียงมาเฟียช่วยลุ้นทำเอาลิงพลอยปล่อยก๊ากออกไปเต็มที่

แม้การเคลื่อนไหวจะไม่พริ้วเหมือนเคย

แต่เห็นว่าแข็งแรงขึ้นได้เท่านี้ก็นับว่าเป็นเรื่องดีมากแล้ว

เอาเว้ยยยย เอาเว้ยยยยยย มาเฟียของเรา

จะได้เลื่อยอัตโนมัติมาครองก็คราวนี้แร๊ะะะะะ ๕๕๕๕๕๕๕๕

 

 

 

 

 

*******************************

 

 

 

 

 

ความจริงแล้วในบางเรื่องก็รู้ตัวและเข้าใจดี

แต่ความจริงกว่าอีกอย่างคือ ณ เวลานี้

ระบบป้องกันตัวเองของลิงยังไม่ออกมาทำงานเลย

นั่งด่าตัวเอง และคิดว่าเพราะอะไร ทำไมถึงเป็นแบบนี้

หรือเพราะว่าเอาระบบนี้มาใช้จนหมดตูดไปแล้วหรืออย่างไร

ก็เพิ่งใช้ไปนี่นะ ใช้จนหมดเกลี้ยงไม่เหลือเผื่อ

เพราะไม่คาดคิดว่าจะต้องเอามาใช้อีกครั้งในเวลาอันรวดเร็วนี้

ภูมิคุ้มกันบกพร่องก็คราวนี้

 

 

 

 

 

การทำอะไร มองอะไรง่ายๆ มันก็ดี

แต่บางครั้งสิ่งที่เราทำมันกระทบใครไหม...เคยคิดไหม

ในบางเวลาที่เราเดินๆ ไปกับใครสักคนที่เดินตามมานั้น

อยู่ๆ เราอยากหยุดเดินเราก็หยุด..ในขณะที่อีกคนก็เดินชนจนหัวทิ่ม

เราลืมไปใช่หรือเปล่า

หรือเราอ้าง "ความเป็นตัวเรา" จนเคยชิน

เราเป็นตัวของตัวเองมันไม่ผิด...ไม่ผิดเลย

แต่เมื่อไหร่ที่เป็นตัวของตัวเองจนลืมคิดถึงคนอื่นนั้น

มันใช่...ใช่ไหมคับ

 

 

 

 

แต่ไม่ต้องห่วงนะคับ ยังไหวอยู่

ยังยิ้ม ยังคุย ยังหัวเราะได้เหมือนเดิม

แม้มันจะฝืนไปบ้าง...แต่ไม่เป็นไร

เพราะรู้ว่าเมื่อไหร่ที่ก้าวเท้าเข้ามาอยู่ในห้องของตัวเอง

เราจะไม่ต้องฝืนและเราจะเป็นตัวของตัวเองเต็มที่

 

 

 

 

 

ส่วนหนึ่งของมิตรภาพ...ปลายทางมันก็มีเท่านี้

เพราะมันทำได้เท่านี้

เมล็ดพันธุ์บางชนิดที่มันฝ่อไปแล้ว

ต่อให้เราเอามาปลูกด้วยดินที่ดีเพียงใด

เฝ้าถนอม รดน้ำ ยกเข้ายกออกเพื่อรับแสงอาทิตย์

ประคบประหงมมากแค่ไหน...ก็ไม่สามารถเติบโตขึ้นมาได้

แต่ไม่เหนื่อยนะ ไม่เป็นไร ไม่เคยเหนื่อย ไม่เคยเบื่อ

เพราะเข้าใจ....ในความเป็นจริงของเมล็ดพันธุ์นั้น

ฉันยอมรับเธอแล้ว...เธอล่ะยอมรับอะไรบ้างไหม

 

 

 

 

 

ไปทำงานก่อนนะครับ

จนกว่าจะกลับมาพบกันใหม่

บุญรักษาครับ 

ระยะห่างของคนสองคน...ไม่ได้กำหนดด้วยระยะทาง...หากแต่ถูกกำหนดด้วยความใส่ใจ
^^
001520
14 ก.ย. 2556 เวลา 08:15 น.
มาทักทาย..
ลองเช็คไดเพื่อนๆในfavorite แล้ว มีแต่ไดต่ายที่อัพเอท..
003838
17 ก.ย. 2556 เวลา 23:22 น.
ลิง ไม่ค่อยคุยเรื่องนี้ให้เรากับเจ้ฟัง
คงเพราะในกลุ่มมีปัญหากันอยู่ทั้งหมด
เรารวมกลุ่มคุยกัน ดันมีปัญหาพร้อมกันหมด

บางที ถ้าจะเดินด้วยกันคนหนึ่งผ่อนช้า
และคนหนึ่งควรเร่งเร้วขึ้น
เหมือนบทหนึ่งที่ลิงส่งขึ้นที่เพจมีนสมาย จำได้ป่ะ

เดินต่อไปเรื่อยๆกับจังหวะชีวิตินี้สักพัก ลิงจะชินกับ
ช้วงเวลาแบบนี้และเปิดภูมิคุ้มกันตัวเองออกมา
สุ้สุ้น่ะลิง


อ่อ่อเราดีใจที่บ้านโน้นนอกจากเชเลปหมอกและเมฆ
แล้ว
ยังมีไฮโซหมื่เข้าไปอยุ่ในอ้อมใจปู่ย่าลุงป้าและพี่ลิง
000138
18 ก.ย. 2556 เวลา 06:39 น.
แต่เจ๊ปัญหาน้อยที่สุดนะ..


จิง จิ๊งงงงงง
หอยกาบ
18 ก.ย. 2556 เวลา 14:28 น.
Captcha
โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่
we are in diaryis.com family | developed by 7republic